ULVİ CEMAL ERKİN
( 1906 – 1972 )
2.Senfoni
Allegro non troppo
Adagio
Finale : Allegro

       Çalışmalarında,müzik sanatının üç ögesi olan :Ezgi,tartı ve çokseslilik yönünden,geleneksel Türk sanat ve çağdaş yöntemlerle işleyerek onların dünyaca tanınmalarını sağlayan Erkin,’in Türk kültürüne yaptığı büyük hizmet,yetiştirdiği birçok ünlü sanatçımızla daha da pekişmektedir.(yapıtı hakkında bestecimizden aldığımız bilgiye göre):Ulvi Cemal Erkin ,2.senfonisine 1952 de başladı,1958 yılında tamamladı.İlk kez 1958 yılında Kral Oehring yönetiminde Münih Filarmoni Orkestrası tarafından seslendirilmiş, daha sonra 25 Kasım 1965 te “Türkiye’den Senfonik Müzik” adlı programda bestecinin yönetiminde Paris’te Fransız Radyo Senfoni Orkestrasınca icra edilmiştir.Türkiye’de ilk kez 13 Şubat 1962 de Henry Swoboda yönetiminde Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası’nca seslendirilmiş,Mart 1963 te moskova’daki özel dinletinde Niyazi yönetiminde Sinema Senfoni Orkestrası’nca icra edilerek plağa alınmıştır.
       2.Senfoni Erkin’in çok sevdiği yapıtlarından olup,üç bölümden oluşur ; eserin Birinci Bölümü, sonat biçimindedir ve ilk temada Türk Sanat müziğinin ,İkinci tema da ise Türk Halk Müziğinin modal ve ezgisel etkileri belirgin şekilde kendini gösterir. Segah makamındaki İkinci Bölümün 10 ölçülük teması passacaglia tarzındaki 10 çeşitlemeye konu teşkil eder.Mevlevi ayinlerinin dinsel havası içindeki bu bölümde,sekiz çeşitleme bölümün doruk noktası olup bunu gittikçe durulan iki çeşitleme ve bir coda izler.
      Son Bölüm canlı bir köçekçedir. Daima yinelenen 9/8 lik (3+2+2+2) canlı bir temle ve rondo tarzında yazılmıştır.bu bölümün epizodları arasında ,ağır bir Zeybek, pastoral (kır işi) bir klarinet solo ve 7/8 ritmiyle oluşan bir dans geçer. Perihan Ertaş